ADVERTISEMENT
Home > Afghanistan > Kabul > College & University > نرسنگ عالی Nursing

نرسنگ عالی Nursing

(1 Rate)
Kabul Afghanistan
+93780682004
(1 Rate)
Kabul Afghanistan
+93780682004

About :

Information About Nursing Midwife and Lab Technication
ADVERTISEMENT

Contact:

Kabul Afghanistan
+93780682004

Opening Hours :


Friday: 09:00AM - 17:00PM

Other Information

Inappropriate listing?Request for Deletion
Close request for deletion form
ADVERTISEMENT

Featured Articles:

2021-09-25

سیزارین سکشن ( Cesarean section )nnسیزارین، عبارت از ولادت نوزاد توسط عمل جراحی است که با بریدن قسمت سفلی بطن و رحم صورت می گیرد. عمل جراحی 10 دقیقه طول می کشد اما بخیه زدن حدودا یک ساعت زمان می برد. عمل سیزارین یک جراحی مهم بطنی است که مراحل آن بی خطر می باشد.nnانواع سیزارین سکشن:nn۱-سیزارین از قبل برنامه ریزی شده:nاین نوع سیزارین که سیزارین اختیاری نیز نامیده می شود، بر اساس توافق بین مادر و داکتر متخصص ولادت قبل از تاریخ اصلی ولادت صورت می گیرد. این بدان معناست که مادر می تواند در مورد جزئیات امر با داکتر مشورت کند و زمان زیادی وجود دارد که از نظرات دیگران جویا شود. معمول ترین دلائل این نوع سیزارین، مشکلاتی است که در ارتباط با مجرای ولادی مادر (مانند کوچک بودن لگن خاصره) و وضعیت قرارگیری جنین وجود دارد که البته ممکن است این مشکلات رفع شود.nn۲-سزارین اضطراری:nاگر در زمان درد ولادت، نیاز به سیزارین پیدا شود، این سیزارین، اضطراری نامیده می شود. در این مواقع فرد ممکن است مدتی نیز درد ولادت را تحمل کند ولی سرانجام مجبور می شود تن به سیزارین دهد. یکی از دلائل عمده این نوع عمل جراحی، آن است که درد ولادت روند مناسبی ندارد. داکتران متخصص اغلب محدودیتی برای زمان درد کشیدن زنان قائل نمی شوند، اما اگر ولادت فرد پیشرفت قابل توجهی نداشته باشد، سیزارین لازم خواهد بود.nnدلیل دیگر این امر، درد جنینی است یعنی زمانی که نوزاد عکس العمل مناسبی نسبت به درد نشان نمی دهد و نیز فشارخون زیاد مادر، می تواند علت دیگر این نوع سیزارین باشد.nnچرا سیزارین لازم است؟nسیزارین به دلائل مختلف صورت می گیرد:nnگاهی پیشرفت ولادت مطلوب و طبیعی نیست. و یا دردهای بطنی وجود دارد، اغلب ممکن است جفت پایین قرار گرفته باشد و یا زودهنگام از رحم جدا شده باشد، وضعیت کودک به گونه ای باشد که به جای سر، پاها و انتهای بدن رو به پایین قرار گرفته باشند، کودک در وضعیت ناپایدار باشد، مادر بیشتر از یک نوزاد متولد کرده باشد، کودک خیلی بزرگ باشد، ولادت زودرس باشد و مادر یا کودک از لحاظ صحی مشکل داشته باشند.nnدر صورتی که امراض فامیلی مانند دیابت وجود داشته باشد، داکاران سیزارین را پیشنهاد می نماید. اگر مادر قبلاً سزارین داشته است، تا 72 درصد شانس دارد که داکتر برای ولادت بعدی نیز سیزارین را توصیه نماید.nnمطالعه ای که اخیرا انجام شده، مشخص نموده زنانی که پس از سیزارین، ولادت طبیعی داشته اند، سه برابر بیشتر از زنان دیگر در معرض پارگی رحم قرار دارند. این میزان حتی در میان زنانی که برای کاهش درد ولادت از هورمون Prostaglandins استفاده می کنند، بیشتر است. (در حال حاضر بسیاری از داکتران کاربرد این هورمون را برای امراض که پس از یک سیزارین، ولادت طبیعی داشته اند، منع کرده اند.) این بدان معنا نیست که ولادت طبیعی پس از سیزارین، به طور کامل منسوخ شده، بلکه توصیه می شود در مورد خطرات و نکات مبهم آن با داکتر مشورت نمایید.nnهنگام سیزارین، پایین ترین قسمت بطن آماده می شود و بدن از ناحیه قفسه سینه به پایین بی حس می گردد. سپس داکتر یک برش افقی در ناحیه عمل ایجاد می کند. دومین برش در جدار رحم زده می شود و نوزاد خارج می شود. بسیاری از زنان، هنگام فشار دردی حس نمی کنند. پس از سیزارین مادر در ناحیه عمل احساس درد و ناراحتی می کند و مدت طولانی تری در شفاخانه بستری می شود. عمدتا 3 یا 4 روز که این مدت در هنگام ولادت طبیعی 48 ساعت می باشد. عمده ترین مشکل پس از جراحی، که 5 تا 10 درصد مریضان را تحت تأثیر قرار می دهد، انتان است که با استفاده از آنتی بیوتیک تداوی می شود. بسیاری از مادران 12 ساعت پس از ولادت از بستر خارج می شوند باید به آنها کمک شود تا حرکت کنند که این امر سیستم معدی معایی مریض را به فعالیت مجدد وا می دارد و باعث تنظیم سیستم گردش خون می گردد و از لخته شدن خطرناک خون جلوگیری به عمل می آید. سیزارین ممکن است مادر را در هنگام بغل کردن نوزاد یا حتی از جا بلند شدن، در طول هفته اول، با مشکل مواجه سازد یا حتی جاری شدن شیر مادر را به تأخیر اندازد که جای هیچ گونه نگرانی وجود ندارد. بسیاری از مریضان، در طول سه هفته حال کاملاً خوبی دارند و حتی پس از شش هفته به حالت طبیعی باز می گردند.

ADVERTISEMENT

2021-09-14

#علايم__حياتي___Vital_Signsnعلايم حياتي علايمي هستند كه نشانه وجود حيات در شخص مي باشند و شامل موارد زير هستند :n1. نبضn2. تنفسn3. فشارخون n4. درجه حرارت بدنn#نبضnبا هر ضربان قلب يك حركت موجي شكل در طول سرخرگها ايجاد مي شود . اين موج را اصطلاحاً نبض مي گويند . در محل هايي كه سرخرگ از روي استخوان عبور مي كند و به پوست نزديك تر است ، اين حركت موجي شكل نبض لمس مي شود . براي گرفتن نبض از نرمه انگشتان خويش ، البته بجز انگشت شست كه خود داراي نبض مي باشد،استفاده كنيد . محلهاي مناسب لمس نبض عبارتند از :n1- نبض راديال ، لبه خارجي و جلويي انتهاي ساعد كه محل لمس نبض شريان زند زبرين (راديال) مي باشد .n2- نبض كاروتيد ، شريان گردني (كاروتيد) كه در فرورفتگي بين عضلات گردن و حنجره در مجاورت برجستگي سيب آدم لمس مي شود . بررسي نبض در ناحيه گردني معمولاً در فوريتهاي پزشكي انجام مي گيرد .n3- نبض براكيال يا بازويي ، در شيرخواران ممكن است يافتن نبض در قسمت بالا و داخل بازو راحت تر صورت پذيرد .nنحوه بررسي نبض راديال : سه انگشت خود را در فرورفتگي واقع در بالاي چين‏هاي مچ(خطوط مچ دست ) و در قاعده انگشت شست قرار داده و مختصري فشار دهيد . موارد زير را بررسي و ثبت كنيد . تعداد نبض در دقيقه – قدرت نبض (قوي يا ضعيف)- ريتم نبض (منظم يا غير منظم) .nدر افراد بالغ نبض با سرعتي بين 100-60 بار در دقيقه مي زند .سرعت ( تعداد نبض در كودكان بيشتر است و در بالغين ورزيده مي تواند كمتر باشد .) تعداد نبض ممكن است در حين ورزش ، ترس ، تب ، از دست دادن خون و برخي از بيماريها افزايش يابد و مواردي نظير افزايش فشار داخل جمجمه ، غش كردن (با منشاء روحي رواني) و برخي موارد خاص از بيماريهاي قلبي مي توانند سبب كاهش تعداد نبض گردند .nn#تنفسnعمل تنفس شامل دو قسمت دم و بازدم است . شما بايد قادر باشيد بيمار را از نظر وجود يا عدم وجود تنفس ، عمق و نظم آن بررسي كنيد . افراد بالغ متوسط الجثه به طور طبيعي تقريباً16 بار و كودكان 30-20 بار در دقيقه تنفس مي كنند . جهت بررسي وجود تنفس پس از بازكردن راه هوايي ، گوش خود را به دهان و بيني بيمار نزديك كنيد ، درحالي كه به قفسه سينه بيمار نگاه مي كنيد در اين حالت صداي تنفس را مي شنويد ، گرماي بازدم را با گونه لمس مي كنيد و حركات قفسه سينه را مي بينيد . به مرور با كسب تجربه مي توانيد عمق تنفس كافي را حدس بزنيد .nسرعت تنفس مي تواند با مداخله مركز تنفسي در مغز به عنوان واكنشي نسبت به برخي عوامل مثلاً در پاسخ به سطوح غير طبيعي اكسيژن يا دي اكسيد كربن در خون ، هيجانات روحي ، ورزش، سوانح و بيماري ها تغيير كند كه معمولاً به صورت افزايش سرعت خواهد بود .nدر ضمن ، طبق اراده و ميل شخصي نيز مي توان عمق و سرعت تنفس را تغيير داد.nn#فشار_خونnفشاري كه در هر انقباض عضله قلب در اثر برخورد خون به ديواره سرخرگ وارد مي شود را فشار خون مي نامند كه توسط دستگاه فشار سنج قابل اندازه گيري است .n• روش اندازه گيري فشار خون :nبراي اندازه گيري فشار خون ، بازوبند مخصوص را روي بازوي مصدوم گذاشته و به وسيله پوار پلاستيكي آن را باد مي كنيم تا وقتي كه نبض شريان بزند ، سپس به وسيله پيچ مربوطه به پوار ، فشار هواي داخل بازوبند را كم كرده تا اولين ضربه فشار سيستوليك (ماكزيمم) با دست و يا گوشي احساس شود كه مربوط به قدرت انقباض عضلات است و زماني كه ديگر صدايي به گوش نرسد بيانگر آن است كه فشار دياستوليك (مينيمم) دوره استراحت قلب قبل از انقباض را طي مي كند .nاختلاف بين درجه فشار دياستولي و سيستولي در تشخيص بيماريها و معالجه آن رل مهمي را بازي مي كنند . مقدار فشار خون به عواملي نظير سن ، جنس ، وزن بدن ، حالات روحي ، هيجانات و حالات فيزيولوژيك بدن بستگي دارد .nدر سنين بالا بدليل تصلب شرايين (سفت وسخت شدن ديواره سرخرگها و شريآنها) عروق ، مقاومت بيشتري از خود نشان مي دهند . در نتيجه فشار خون بالا مي رود ، سموم نيز ممكن است باعث بالا رفتن فشار خون شوند .nلازم به يادآوري است كه براي اندازه گيري فشار خون ، بيمار بايد در حالت نشسته و يا خوابيده باشد .n#درجه_حرارت_بدن : nبدن بايد براي حفظ دماي خود در دامنة مناسب يعني 8/97 تا 4/100 درجه فارنهايت يعني 36 تا 38 درجه سانتي گراد ، تعادل ثابتي بين دريافت حرارت و از دست دادن آن برقرار سازد كه اصولاً عمل حفظ اين تعادل بر عهده يك ترموستات در عمق مغز مي باشد .n• روش ارزيابي دماي بدن :n- دماسنج را از طرفي نگه داريد كه مخزن مايع نقره اي رنگ (معمولاً مخزن جيوه) قابل رويت باشد .n- دماسنج را تكان دهيد ، تا حدي كه سطح مايع درون آن زير نشانگر دماي طبيعي قرار بگيرد (زير 37 درجه سانتي گراد)n- دماسنج را زير زبان بيمار قرار دهيد و بگذاريد به مدت سه دقيقه در محل باقي بماند . دماي بدن را مي توانيد با مشاهده سطحي كه مايع در آن قرار گرفته است خوانده و بدست بياوريد .n- در مورد كودكان مي توانيد آنرا در ناحيه زير بغل به مدت سه دقيقه قرار دهيد . nدر مواقعي كه نبايد از طريق دهان دماسنج را استفاده كرد :n1- افراد بيهوشn2- افسردهn3- سرفه هاي شديد n4- حمله آسمn5- بيماران صرعي يا تشنجيn6- زخم يا توده در دهانn7- كودكان زير 5 سال

ADVERTISEMENT

2021-09-14

تزريقات: Administration of injectionnnيك روش رساندن دارو به بدن تزريقات است كه حتما بايد از تكنيكهاي آسپتيك استفاده شود.nپرستار تزريقات را به 4طريق انجام مي‌دهد:n1ـ زير جلدي SC subcutaneousn2ـ داخل عضلهIM intramuscularn3ـ داخل جلديID intradermaln4ـ وريدي IV intravenousn5ـ تزريق بصورت پانسيون مانند پانسيون مايع نخاعي SCFnبراي اطمينان از اينكه دارو در محل مورد نظر تزريق شود هر كدام از روش‌هاي فوق احتياج به مهارتهاي بخصوصي دارد. اثرات دارو در تزريقات بستگي به ميزان جذب دارو به سرعت توسعه مي‌يابد و پرستار مي‌تواند بدقت عكس العمل مريض را بعد از تزريق مشاهده كند.nوسايل تزريقـات :nسرنگ‌ها و سوزن‌هاي متنوعي وجود دارند، هر كدام براي تزريق حجم معيني از دارو به يك بافت مخصوص طرح ريزي شده‌اند. پرستار بايد تشخيص دهد كه كدام سرنگ و سوزن بهتر مؤثر است.nnسرنگ‌ها syringsnnسرنگ‌ها داراي يك قسمت استوانه‌اي و يك انتهاي كوچك مي‌باشد كه سوزن به آن وصل مي‌شود داخل اين قسمت استوانه‌‌اي plunger يا پيستون حركت مي‌كند. در بيشتر بيمارستانها از سرنگ‌هاي Disposuble «پلاستيكي يكبار مصرف»استفاده مي‌شود. سرنگ‌هاي پلاستيكي يكبار مصرف ارزان بوده و پيستون آنها بخوبي قابل كنترل است. سرنگ‌هاي شيشه‌اي گرانتر هستند و قبل از مصرف بايد استريل شوند.nnپرستار محلول را بوسيله آسپيره كردن داخل سرنگ مي‌كند . به اين صورت كه پيستون را بطرف بيرون كشيد در حالي كه سوزن متصل به آن داخل محلول مورد نظر است. در موقع كشيدن محلول مورد نظر پرستار بايد سرنگ را طوري دردست بگيرد كه قسمت خارجي سرنگ و دسته پيستون در دست او باشد .براي رعايت استريليته پرستار بايد از هرگونه برخورد احتمالي نوك سرنگ به سوزن يا قسمت داخلي سرنگ و تنه پيستون با هر نوع جسم غير استريلnجلوگيري كند.nnسرنگ ‌ها در اندازه‌هاي مختلف كه ظرفيت‌هاي 1سي سي تا5 سي سي رادارند. استفاده از سرنگ هاي بزرگتر از 5سي سي غير متداول تر است. سرنگ‌هاي 2تا3 ميلي ليتري براي تزريق عضلاني وزير جلدي مورد نياز است. سرنگ‌هاي بزرگتر موجب ناراحتي بيمار ميگردد.nnميكرودرپ براي تزريق مثلا پني سيلين كريستال بكار برده مي‌شود و بجاي آن در سرنگها20cc تا50ccاستفاده مي‌شود.nnسرنگ‌هاي هيپودرميك 5/2تا3 ميلي ليتري معمولا بصورت بسته بندي با سوزن متصل به آن موجود هستند گاهي اوقات ممكن است پرستار بر حسب احتياج شماره سوزن را عوض كند. سرنگ‌هاي هيپودرميك دو نوع مقياس اندازه گيري در طول سرنگ دارند. يكياز اين مقياس‌ها بر حسب «minims» و ديگري بر حسب ميلي ليتر است. هر ميلي ليتر نيزبه ده قسمت تقسيم مي‌شود.nnسرنگ‌هاي انسولين يك ميلي ليتر را در خود جاي مي‌دهند و به واحدهايي درجه بندي مي‌شوند بيشتر سرنگ‌هاي انسولين صد واحدي «100ـU» هستند كه براي استفاده از صد واحد انسولين هستند. هر ميلي ليتر از محلول محتوي 100واحد انسولين است.nnهمين طور سرنگ‌هاي 40 واحدي «40ـ U» و «80ـU» براي انسولين ها با اين غلظت‌ها وجود دارد.nn«قسمت هاي مختلف سرنگ و سوزن»nسرنگ‌هاي توبركولين يك استوانه باريك دارند كه سوزن كوچكي به آن وصل است . اين سرنگ ها به و ميلي ليتر درجه بندي ميشوند و ظرفيت آنها 1سي سي است، پرستار اين سرنگ ها را براي استفاده از مقادير كم از داروهاي غليظ بكار ميرود: مثل براي انجام تست هاي داخل جلدي استفاده مي‌شود سرنگ توبركولين همچنين براي آماده كردن مقادير كمي از محلول موردنظر براي كودكان و نوجوانان بكار ميرود. از سرنگ‌هاي بزرگ براي تزريق داروهاي داخل وريدي، يا اضافه كردن مواد دارويي به محلولهاي تزريقي و همچنين براي شستشوي زخم ها يا درناژ لوله‌ها استفاده مي كنند.nnسوزن‌ها : NEEDLESnnسوزن ها در بسته بندي جدا وجود ندارند كه بتوان سوزن مورد نظر را انتخاب كرد. بعضي سوزن‌ها همراه با سرنگ استاندارد بصورت بسته بندي شده وجود ندارد . مثل سرنگ‌‌هاي انسولين و تويركولين. جنس بيشتر سوزن‌ها STainless است .اگرچه بعضي از كاتترهاي وريدي پلاستيكي هستند. سوزن ها يكبار مصرف هستند به جز آنهايي كه ازsteel فولاد جراحي ساخته مي‌شوند كه به سرنگ‌هاي شيشه‌اي متصل مي‌شوند.nهر سوزن سه قسمت دارد:n1ـHUb يا قسمتي كه به سرنگ متصل است.n2ـ shaft يا تنه سوزن كه به قسمت Hub متصل مي‌شودn3ـ BeVel نوك تيز سوزن .nnپرستار ممكن است براي متصل كردن سوزن به سرنگ ، Hubرا دردست بگيرد تا مطمئن شود به سرنگ وصل شده است . با وجود اين قسمت تنه و نوك سوزن در همه حال استريل باقي مي‌ماند.nnهر سوزن سه ويژگي دارد:nn1ـ نوك تيز سوزن 2ـ طول تنه سوزن 3ـ شماره سوزن يا قطرnnسوزن هائي كه BeVel آنها كوتاه است براي تزريقات وريدي مناسب هستند چون كه اين سوزن‌ها در مجاورت ديواره‌داخلي وريد با آساني بسته نمي‌شوند. سوزن هايي BeVel,s بلندتري دارند تيز تر هستند كه در تزريقات زير جلدي و عضلاني براي مريض ناراحتي كمتري ايجاد مي‌كنند.nnطول سوزن ها از اينچ تا 5 اينچ متغير است اگر چه بيشتر سوزن هائي كه توسط پرستار كاربرد دارد. وزن هايي با طول 5/1اينچ است. پرستار بر حسب اندازه و وزن مريض و نوع بافتي كه مايع بايد در آن تزريق شود نوع سوزن را انتخاب مي‌كند. در بچه‌ها و افراد لاغر سوزن‌هاي كوتاه تر به كار برده مي‌شود.nnپرستار از سوزن‌هاي بلند معمولا «1تا5/1اينچ » براي تزريقات عضلاني و از سوزن هاي كوتاه معمولاً تا اينچ براي تزريقات زير جلدي استفاده مي‌كند.nnانتخاب نوع سوزن بر حسب قطر با شماره سوزن ، بسته به غلظت مايعي دارد كه قرار است تزريق شود يك سوزن با شماره 18ـ16براي تزريق خون و فرآورده‌هاي آن مناسب است.nnسوزن درشت. در تزريق خون و فرآورده‌هاي آن به خاطر اين است كه صدمه كمتري به گلبولهاي قرمزي مي‌رسد. براي تزريقات عضلاني از سوزن هاي شماره 23ـ20استفاده مي‌شود كه باز بستگي به غلظت ماده تزريقي دارد. تزريقات زير جلدي احتياج به سوزن هايي با قطر كمتري دارند (مثلا سوزن شماره25 )، و براي تزريق داخل جلدي سوزن ريزتري مثل سوزن شماره 16 احتياج است.nnآماده كردن داروهاي تزريقـيnn1ـ آمپول‌ها يا پوكه‌ها:nnآمپول‌ها شامل دوزهاي انفرادي دارويي به شكل مايع هستند و به اندازه‌هاي مختلف موجود هستند. حجم آنها از 1سي سي تا10 سي سي و يا بيشتر را شامل مي‌شوند يك آمپول معمولا از يك شيشه شفاف كه به يك قسمت تنگ بنام گردن محدود شده و براي كشيدن مايع آمپول اين قسمت بايد جدا شود. خط رنگي كه اطراف گردن آمپول است محلي است كه بدون استفاده از تيغ اره و به آساني شكسته مي‌شود. در صورتي كه آمپول خط رنگي نداشته باشد پرستار بايد از تيغ اره استفاده كند، در هنگام كشيدن مايع آمپول پرستار بايد دقت لازم را رعايت تكنيك آسپتيك بكند و دقت نمايد كه نوك سوزن با سطح خارجي آمپول تماس پيدا نكند. كشيدن مايع بداخل سرنگ به آساني صورت مي‌گيرد.nn2ـ ويال‌ها:nnويال‌ها ظرف هاي شيشه‌اي يك دوزي يا چند دوزي هستند. يك درپوش لاستيكي در قسمت بالا دارند . اين قسمت پلاستيكي قبل از مصرف بر ميله يك روپوش فلزي پوشيده شده است ويال‌ها ممكنست شكل جامد يا مايع دارو را داشته باشند. داروهايي كه در صورت محلول ماندن خواص خود را از دست مي‌دهند بصورت پودر ويال قرار مي‌گيرند. اتيكتهاي ويال‌ها نوع حلال و مقدار آنرا مشخص مي‌كنند.nnنرمال سالين و آب مقطر استريل حلالهايي هستند كه بطور معمول در حل كردن ويال‌ها استفاده مي‌شوند. بر خلاف آمپول‌ها كه به آساني در سرنگ كشيده مي‌شوند ويال ها داراي سيستم بوده كه براي بهتر كشيدن مايع درون آن بايد اول مقداري هوا بداخل آن با سرنگ وارد نمود. عدم وارد نمودن هوا به داخل ويال بعلت خلاء موجود بيرون كشيدن دارو را شكل مي‌كندnبراي آماده كردن داروهايي كه بصورت پودرهستند پرستار حلال مورد نظر و مقدار آن را بر حسب برچسب ويال تهيه كرده و بداخل آن تزريق مي‌كنند. بعضي از پودرها به آساني در حلال ، حل مي‌شوند ولي گاهي لازمست كه براي بهتر حل شدن آن، سوزن را بيرون كشيده و آنرا كاملا مخلوط كرد.nnعموما تكان دادن و چرخش ويال در حل كردن دارو مؤثر است. بعد از تهيه ويال‌هاي چند دوزي maltidose پرستار برچسبي تهيه كرده كه زمان تهيه و غلظت آن را در هر ميلي ليتر روي آن مشخص مي‌كنند .ويال ‌هاي چند دوزي معمولا احتياج به نگهداري در يخچال دارند.nnانجام تزريقـات Administering injectionsnnهر راه تزريقي ، بسته به نوع بافتي كه تزريق در آن صورت مي‌گيرد بطور خاصي انجام مي‌شود ويژگيهاي بافتها ميزان جذب داروها و شروع اثر آنها را تحت تأثير قرار مي‌دهد و قبلnاز تزريق يك دارو ، پرستار بايد حجم دارو، خواص دارو (براي مثال مواد محرك ، غلظت) و موقعيت آناتوميكي محل تزريق را بداند (مثلا وضعيت عروق و اعصاب بزرگ). عدم توانايي يك پرستار در انجام تزريقات به نحو احسن، مي‌تواند نتايج معكوس داشته باشد. انتخاب نامناسب محل تزريق ممكنست باعث صدمه يا استخواني در آن ناحيه شود اگر پرستار قبل از تزريق مايع داخل عضله را آسپيره نكند امكان دارد كه سوزن بطور تصادفي در شريان ياوريد قرار گيرد و ايجاد اشكال نمايد. تزريق حجم زيادي از يك محلول باعث درد شديد ناحيه شده و ممكن است.nnبه ضايعه بافتني موضعي ختم شود. بسياري از بيماران بخصوص بچه‌ها از تزريقات مي‌ترسند . بعضي از بيماران مزمن ممكنست روزانه‌چند تزريق داشته باشند .nپرستار به چند طريق مي‌تواند ناراحتي بيمار را كاهش دهد.n1ـ انتخاب يك سوزن نوك تيز با طول و قطر مناسب.n2ـ انتخاب محل مناسب تزريق و استفاده از مناطق آناتوميك مناسب.n3ـ قبل از تزريق محل تزريق را يخ بگذاريد تا ايجاد بي حسي موضعي كند و از شدت درد بكاهد.n4ـ سوزن را به نرمي و سريع داخل بافت كنيد.n5ـ سرنگ را در حيني كه سوزن در بافت است نگهداريد.n6ـ براي كم كردن سفتي ، عضلات مريض را در وضعيت مناسب قرار دهيد.n7ـ توجه مريض را با صحبت كردن با او يا معطوف كردن فكرش به چيزهاي خوش آيند از تزريق برگردانيد.n8ـ محل تزريق را بعد از تزريق براي چند ثانيه ماساژ دهيد مگر ماساژ دادن ممنوع باشدnnسرنگ ها:nnسرنگ وسيله اي براي تزريق مايعات به بدن و کشيدن مايعات مختلف از بدن مي باشد سرنگ هاانواع مختلف دارند يااز *** شيشه اي يا پلاستيکي و يااز فلز ساخته شده اند هر سرنگ شامل بدنه مدرج است که به سر آن سوزن وصل مي شود و يک پيستون دارد که بداخل بدنه مي رود.معمولاً سر سرنگها يک اندازه و استاندارد ساخته شده وبنابر اين هر نوع سوزني به آن وصل مي شود پيستون داخل سرنگ براحتي داخل بدنه حرکت مي کند ودر هنگام کشيدن پيستون به خارج هوا و مايعات به داخل سرنگ کشيده مي شود و چنانچه به داخل بدنه فشار داده شود هوا ويا مايع خارج مي گردد.nnسوزن در اندازه هاي مختلف وجود دارد وشامل يک ساقه و يک دهانه است که دهانه به سرنگ وصل مي شودnنوک سوزن بطور مورب بريده شده که فرو رفتن آن را آسان مي کند.nnهرچه شماره سوزن بيشتر شود از قطر سوزن کم مي شود مثلا سوزن شماره 23نازکتر از سوزن شماره 20 است.nnدر صورتي که از ويال استفاده مي کنيد بطريق ذيل دارو را در سرنگ بکشيد:nnالف- حفاظ فلزي را که بر روي لاستيک سر ويال قرار گرفته را بر داريد.nب- در صورت لزوم براي مخلوط شدن محتويات ويالي که حاوي داروي محلول مي باشد آن را در کف دست قرار داده به آرامي بچرخانيد هرگز آن را به شدت تکان ندهيد.nج- لاستيک درب ويال را با ماده ضد عفوني کننده (الکل 70%) تميز کنيد بدين منظور آن را به طريق دوراني با پنبه آغشته به الکل تميز کنيد.nد- پوشش روي سوزن را برداريد در اين مورد دقت کنيد که آن را به طور مستقيم خارج کنيد تا از آلوده شدن سوزن جلوگيري شود سپس برابر حجم داروي محلولي که قرار است در سرنگ بکشيد هوا در داخل سرنگ بکشيد .nه- با دقت سوزن را از مرکز لاستيک درب ويال وارد آن کنيد.مراقب استريل بودن سوزن و سرنگ باشيد در کليه موارد دست شما فقط مي تواند با سطح خارجي بدنه سرنگ و دسته پيستون تماس حاصل کند.nو- درحالي که نوک سوزن خارج از محلول دارويي قرار گرفته است هواي داخل سرنگ را به داخل ويال تزريق کنيد.nز- ويال وارد نماييد و آن را هم سطح چشم خود بگيريد در حالي که سوزن در داخل محلول دارو قرار دارد برابر حجم مورد نياز در سرنگ بکشيد.ح-سوزن را از داخل ويال خارج کنيد و پوشش رويي سوزن را بر روي آن قرار دهيد همواره مراقب استريل بودن سوزن باشيد.nويال را دور انداخته ويا جهت استفاده هاي بعدي در محل مخصوص به خود قرار دهيد.nnدر صورتي که از آمپول استفاده مي کنيد دارو را به طريق ذيل در سرنگ بکشيد.:nn*ت*- آمپول را برداشته به صورت دوراني بچرخانيد به طوري که تمام محلول در قسمت پايين قرارگيرد در صورت لزوم مي توانيد با وارد آوردن ضرباتي به قسمت فوقاني آمپول دارو را به قسمت پهن پايين پوکه منتقل کنيد.nدر صورتي که در گردن آمپول خط مشخص جهت شکستن آن وجود ندارد ابتدا با پنبه الکلي قسمت گردن آمپول و تيغ اره را پاک کنيد سپس در حالي که گردن آمپول بر پنبه الکلي تکيه دارد آن را با تيغ اره خراش دهيد.nپنبه الکلي را در اطراف گردن آمپول قرار داده با فشار دست به طرف خارج سر آمپول را از بدنه جدا کنيد.nپوشش روي سوزن را به طريقي که آموخته ايد بر داريد.nسوزن را در آمپول قراردهيد و مقداردارويي را که لازم داريد در سرنگ بکشيد در صورتيکه به کل محتويات آمپول احتياج داريد با دقت کل محتوي را در سرنگ بکشيد.nپوشش رويي سوزن را به روي آن قرار دهيد مراقب استريل بودن سوزن و سرنگ باشيدnآمپول مصرف شده را دور بيا ندازيد.nناحيه تزريق را برهنه کرده و با پنبه الکلي دقيقاً پوست را تميز کنيد براي اين منظور ميتوانيد پنبه الکلي را در مرکز محل تزريق قرارداده سپس به صورت دوراني با فشار مختصري آن را به طرف خارج بچرخانيد.nاجازه دهيد که پوست خشک شودnپنبه الکلي را بين انگشت سوم . چهارم دست غيرفعال خود (معمولا دست چپ)براي استفاده بعدي قرار دهيدnدر حالي که منتظر خشک شدن پوست از ماده ضدعفوني کننده هستيد پوشش روي سوزن را برداريد براي اين منظور به طريقي اقدام کنيد که سوزن آلوده نشودnهواي موجود در سرنگ را کاملا خالي کنيد تا قطره اي از دارو بر روي سطح مورب نوک سوزن ديده شود چنانچه لازم است کل دارو به بدن وارد شود در حدود 2ميلي ليتر هوا در داخل سرنگ بگذاريدnسرنگ را در دست راست خود بين انگشتان و شصت بگيريد.nبا استفاده از دست ديگر پوست را کشيده يا فشار دهيد انتخاب اين روش بسته به محل تزريق و وضعيت پوست مي تواند متفاوت باشدnبا يک حرکت ثابت ؛آرام و سريع بسته به نوع تزريق و محل آن سوزن را وارد پوست کنيدnسپس با دست چپ خود بدنه سرنگ را گرفته و دست راست خودرا به دسته پيستون منتقل کنيدnبا دست راست خود پيستون را به آهستگي به طرف خارج بکشيد اگر خون وارد سرنگ شد آن را به طريقي که در ذيل خواهيد آموخت خارج کنيد سوزن را دور انداخته تزريق ديگر آماده کنيدnپنبه الکلي راکه بين انگشتا ن 3 و4دست چپ خود قرار داده بوديد در اطراف محل تزريق قرار داده سوزن را به سرعت از داخل پوست در امتداد مسير تزريق خارج کنيد و پنبه الکلي را در محل خروج سوزن قرار دهيدnپنبه الکلي را به آرامي در محل تزريق فشار دهيد در صورت خونريزي فشار بيشتري به محل تزريق وارد آوريد تا خونريزي قطع بشودnپس از اتمام تزريق وسايل را به اطاق پانسمان ببريدپوشش سر سوزن را به روي آن قرار داده سوزن و سرنگ و پنبه الکل را درون سطل زباله بياندازيدبقيه وسايل را تميز کرده در محل مخصوص به خود قرار دهيدnnمحل تزريق :nnالف-ناحيه درسوگلوتيال برروي عضلات ضخيم باسنnnمحل تزريق در اين عضله معمولاً قسمت فوقاني خارجي يا ربع فوقاني خارجي باسن در حدود 5-8سانتي متر پايين تر از کرست ايلياک خواهد بود که به دو روش مشخص مي گردد.nيک لب باسن را با خطوط فرضي به چهار قسمت تقسيم کنيد در اين هنگام شما با لمس کرست ايلياک از انتخاب محل صحيح تزريق که به اندازه کافي بالامي باشد مطمئن شده ايد .انتخاب محل تزريق بدون لمس کرست ايلياک روش مطمني نخواهد بودnnعضله رکتوس فمورس ؛ در عضلات گروه چهار سر ران اين محل در قسمت جلوي ران قرار گرفته است اين محل براي شيرخواران ؛ کودکان و بزرگسالان در مواردي که استفاده از محلهاي ديگر مجاز نمي باشد مورد استفاده قرار خواهد گرفت.nnعضله دلتوييد وسه سر بازو ؛ اين عضله بر روي قسمت کناري فوقاني باسن قراردارد معمولاً براي تزريق عضلاني بکار نمي آيد براي تعيين محل تزريق بر روي عضله دلتوييد لازم است لبه پايين زايده اکروميون لمس گردد همچنين قسمت مياني بازو که در مجاورت زير بغل مي باشد تعيين گردد مثلثي که قاعده آن در امتداد زايده اکروميون و رأس آن بر روي بازو به مجاورت زير بغل مي باشد محل مناسب تزريق خواهد بود.که تقريباً 5 سانتي متر پايين تر از زايده اکروميون قراردارد همچنين سر کناري عضله سه سر روي قسمت خلفي فوقاني بازو مي تواند براي تزريق مورد استفاده قرار گيرد محل مناسب حد وسط بين زايده اکروميون و برجستگي استخوان آرنج مي باشد اين محل فقط در مواقعي مورد استفاده قرار مي گيرد که محلهاي ديگر مجاز نباشد وضعيت نشسته يا خوابيده مي تواند براي اين تزريق بکار گرفته شود و حجم قابل تزريق در عضله دلتوييد 2-5/ميلي ليتر مي باشد.nnبراي تزريق محلولهاي روغني معمولاً از سوزنهاي ضخيم تر استفاده مي شود ضمناً هر چه ميزان بافت چربي بر روي عضله بيشتر باشد از سوزن بلندتري بايد استفاده کردnدر مواردي که دارو به سطح پوست صدمه وارد مي کند قبل از تزريق لازم است سوزن تعويض گردد چون سوزن جديد آغشته به دارو نخواهد بودnnبه گزارش خبرنگار سایت پزشکان بدون مرز ، تزريق عضلاني به روش z؛اين روش معمولا در موارد ي که دارو براي پوست مضر بوده و موجب تحريکات پوستي و بافت زيرجلدي را فراهم مي آورد استفاده مي شود براي اين منظور قبل از ورود به محل تزريق بايد پوست محل تزريق در حدود 5/2-5/3به يک طرف کشيده شودپس از تزريق لازم است به مدت 10 ثانيه فرصت دادوسپس سوزن را خارج نمود دراين مدت عضله شروع به جذب دارو نموده ضمناً دارو در عضله باقي مانده و راه خروج آن از عضله به بافت زيرجلدي و پوست مسدود مي گردد از انجام ماساژ محل تزريق در اين روش بايستي اجتناب کردnnنكته خيلي مهم اين كه حتما سوزن را تا جايي كه 5 الي 10 ميليمتر بيرون باشه داخل كنيد چون در غير اين صورت احتمال آبسه كردن زياده .nnتزريق زير جلدي (S.C)nnبافت زير جلدي (Subcutaneous) يك بافت همبند شل غني از بافت چربي با خونرساني كم بوده وبه همين دليل معمولا سرعت جذب دارو در آن طولاني تر از عضله است (20 تا 30 دقيقه در مقابل 5 تا 10 دقيقه در تزريقات عضلاني) البته برخي از داروها سرعت جذبشان از بافت زير جلدي برابر با عضله است (نظير هپارين ) . براي تزريقات S.C معمولا از سرنگهاي 2 ميلي ليتر يا كمتر و سر سوزن نمره 24 تا 26 و با طول 1.5 سانتيمتر استفاده مي شود . تزريقات S.C را مي توان در هر نقطه اي انجام داد (نظير بي حسي هاي موضعي ) ولي محلهاي رايج قسمت فوقاني خارجي بازو ,جلوي ران , روي شكم و روي كتف ها مي باشد . همانند تزريقات عضلاني بايستي در S.C نيز قبل از تزريق آسپيراسيون انجام شود (بجز در مورد هپارين) . روش كار بدين ترتيب است كه چيني از پوست محل با انگشتان يك دست گرفته و بلند شده و سپس سوزن با زاويه 45 تا 90 در جه زير جلد وارد و پس از آسپراسيون تزريق مي شود (شكل 8-2Cool حداكثر گنجايش با فت زير جلدي در يك نقطه (بدون بروز درد شديد )حدود 2 ميلي ليتر است و نبايستي بيش از 5 ميلي ليتر تزريق شود .nnتزريق داخل جلديnnاز تزريقات داخل جلدي (Intradermal) براي تست هاي آلرژيك , برخي از واكسيناسيونها و نيز بررسي پاسخ سيستم ايمني (anergy screen) استفاده مي شود و معمولا سرنگهاي يك ميلي ليتر مدرج (نظير سرنگ توبركولين) با سر سوزنهاي نمره 25 تا 27 بكار برده مي شود و اكثرا در سطح فلكسور ساعد (حدود 10 سانتيمتر پايينتر از شيار آرنج ) انجام مي شود . روش كار بدين ترتيب است كه پوست محل با الكل پاك شده و سپس سوزن با زاويه 15 درجه و به ميزان 2 تا 3 ميليمتر داخل درم شده (شكل 9-2Cool و آنگاه دارو (معمولا 0.1 ميلي ليتر) به آرامي تزريق مي شود كه به صورت يك عدس برآمده مي شود . در پايان بدون ماساژ سوزن خارج مي شود و يك دايره به قطر يك سانتيمتر دور آن كشيده و ساعت و تاريخ تست نوشته مي شود .nnنكته – در تمامي تزريقاتي كه سوزن به طور مايل وارد پوست مي شود بايستي سوراخ سر سوزن به طرف بالا باشد .nnرگ گيريnnنمونه گيري و رگ گيري وريدهاي محيطيnnيكي از ساده ترين روشها براي ورود و تزريق داروها و مايعات به داخل جريان خون سيستميك رگ گيري يا كانولاسيون وريدهاي محيطي است. (Peripheral intravenous cannulation) كه بر حسب مورد ممكن است از سر سوزنهاي ساده , بال پروانه اي (Butterfly or scalp vein needle ) , آنژيو كت و غيره استفاده شود (شكل 10-2Cool كه به همگي آنها كانول (Cannula) گفته مي شود .nnبه طور كلي از سر سوزنهاي ساده به منظور نمونه گيري خون يا تزريقات لحظه اي و موقت و از آنژيوكت براي مصارف طولاني مدت استفاده مي شود . اسكالپ وين براي تمامي سنين و خصوصا كودكان مناسب بوده و براي مصارف كوتاه مدت بكار مي رود .nnمناسب ترين محل براي رگ گيري اندام فوقاني است (دست و ساعد) . از پا به دليل ريسك بالاي ترومبوفلبيت و دست و پاگير بودن بندرت استفاده مي شود (شكل 11-2Cool. رگ گيري بهتر است بر روي دست غير غالب ودر ديستال انجام شود (تا در صورت عدم موفقيت قسمتهاي پروگزيمال قابل استفاده باشد )و روي مفاصل نباشد.nnتجهيزات مورد نيازnn1- پنبه هاي آغشته به الكل و بتادين , گاز استريل و دستكش يكبار مصرفnn2- كانول وريدي (برحسب مورد , سرسوزن ساده يا اسكالپ وين , آنژيوكت و …)nn3- سرنگ 3 ميلي ليتر ودر سورت نياز به آنستزي , ليدو كائين 1%nn4- تورنيكه , نوار چسب 1.5 تا 2.5 سانتيمتري و در صورت لزوم تخته بازو (بيشتر براي اطفال)nn# مقدمات كارnn1- ست سرم را به سرم وصل نموده وبا جاري ساختن محلول , ست سرم را هواگيري و آماده نماييد.nn2- تورنيكه را به بازو بسته ومحل مناسب براي رگ گيري را مشخص كنيد .اگر رگ مشخص نباشد , از بيمار بخواهيد انگشتان خود را چند بار باز و بسته نمايد و يا اينكه با نرمه انگشتان يكي دو بار ضربه بروي محل رگ گيري مورد نظر بزنيد ( موجب وازو اسپاسم و برجسته شدن رگ مي شود ).nn3- پوست محل را با بتادين و سپس الكل تميز و سپس ضد عفوني نماييد.nn!!! توجه: الكل به تنهايي يك محلول ضد عفوني كامل نبوده ودر بيماران پر خطر حتما بايستي محل با بتادين ضد عفوني شود و بدليل ريسك آلودگي بهتر است در تمامي اعمال با خطر آلودگي دستكش به دست كنيد.nn!!! نكته : در بسياري از بيماران (خصوصا افراد چاق و كودكان ) رگ ها قابل رؤيت نبوده و بايستي از طريق لمس كرده( با نرمه نوك انگشتان سبابه و ميانه ) شناسايي و مشخص شوند.nnالف) روش بكار بردن اسكالپ وينnn1- اندازۀ مناسب سوزن را انتخاب كنيد (در اكثر موارد نمره 19 تا 23)nn2- انگشت شصت دست (يا سبابه و ميانه) غير غالب رابر روي ديستال محل مورد نظر بگذاريد و با كشيدن پوست به طرف ديستال , پوست و رگ محل ورود سوزن را ثابت نگه داريد (شكل 12-2Cool.nn3- دو بال اسكالپ وين را دو لا كرده و بين انگشتان شصت و سبابه نگه داريد (شكل 12-2Cool و روكش سرسوزن را در آوريد.nn4- در حاليكه سوراخ سوزن به طرف بالا است از فاصله نيم سانتيمتري محل ورود به داخل رگ با زاويه 20تا 30 در جه از سطح پوست , سوزن را از كنار (مماس بر) رگ وارد پوست نماييد (شكل 13-2Cool و با كاهش زاويه و پس از طي مسافت 0.5 تا 1 سانتيمتر در محاذات رگ (شكل 12-2Cool سر سوزن را منحرف كرده و به داخل رگ وارد كنيد (شكل 12-2Cool. پس از ورود به داخل رگ (راه يافتن خون به داخل كانول ) سوزن را به موازات رگ گرفته (تقريبا مماس بر پوست ) و ان را تا يكي دو ميليمتر انتهايش به داخل رگ هدايت نماييد(شكل 14-28 B) . در صورت مهارت كافي مي توان سوزن را به طور مستقيم وارد رگ نمود ولي معمولا رگ جابجا شده و موفقيت آميز نيست(شكل 13-2Cool.nn5- پس از ورود سر سوزن به داخل رگ ,تورنيكه را باز كنيد و پس از استعمال يك پماد آنتي بيوتيك بر روي محل ورود سرسوزن , با نوار چسب سرسوزن رادر محل خود ثابت نگه داريد(شكل 15-2Cool.nnنكته – تكنيك رگ گيري با سرسوزن مستقيم (و نمونه گيري خون ) همانند اسكالپ وين است و در پايان مي توان طبق شكل 16-28 آن را ثابت نمود.nnب) روش كاربرد آنژيوكتnn1- بر حسب اندازه رگ محل و مورد مصرف , اندازه مناسب آنژيوكت را انتخاب كنيد (معمولا نمره 16 تا 20)(براي تزريق خون آنژيو كت ريزتر از نمره 18 مناسب نيست).nn2- در موارد آنژيوكت هاي بزرگ (كمتر از نمره 15-14) ابتدا پوست محل را بي حس نماييد.nn3- تنۀ آنژيوكت را بين شست و انگشتان دوم , سوم و چهارم نگه داريد (به طوريكه سوراخ سر سوزن به طرف بالا باشد ).nn4- با شست دست ديگر ديستال ناحيه را به طرف ديستال بكشيد تا وريد ثابت و بي حركت نگه داشته شود.nn5- همانند روش اسكالپ وين , آنژيوكت را با زاويه 20تا30 درجه وارد پوست (و با كاهش زاويه )وارد رگ نماييد(شكل 17-2Cool.n6- پس از ورود آنژيو كت به ميزان 0.5 سانتيمتر داخل رگ و مشاهده خروج خون , تورنيكه را باز كنيد و سپس در حاليكه سوزن را ثابت نگه داشته ايد كانول را به داخل رگ هدايت نماييد (شكل 18-2Cool.nn7- با يك انگشت پروگزيمال رگ را فشار دهيد و پس از در آوردن سوزن ست سرم يا درپوش آنژيوكت را به آن وصل كنيد.nn8- پماد آنتي بيوتيك موضعي بر روي سوراخ ورود كانول ماليده و با نوار چسب آنژيوكت را به پوست ثابت كنيد.nnتوجه – پس از خروج قسمتي از كانول هيچگاه سوزن را به داخل كانول نرانيد . زيرا ممكن است باعث كنده شدن قسمت ديستال كانول و در نتيجه آمبولي شود .nn!!! نكته :nn· در صورتيكه كانول داخل رگ نباشد با شروع تزريق محلول ,بيمار احساس درد كرده و محل برآمده مي شود .nn· در افراد مسن رگ ها اسكلروتيك و سخت هستند و به سرعت پاره و به اصطلاح بومبه مي شوند . براي جلوگيري از اين مساله از سوزنهاي كمي كوچكتر استفاده كنيد و تورنيكه را براي مدت طولاني نبنديد.nn· كانولهاي وريدي نبايستي بيش از 2 تا3 روز در يك محل باقي بمانند.nnج) Scalp vein cannulationnnيكي از روشهاي بسيار خوب براي رگ گيري در كودكان كم سن وسال كه امكان دستيابي به رگهاي محيطي اندام وجود ندارد(اكثرا كودكان كوچكتر از يكسال ) رگ گيري وريدهاي سر (فرونتال,سوپرااوربيتال,فاسيال خلفي , تمپورال سطحي و خلف گوش ) بسيار آسان است كه از آن ميان وريد تمپورال سطحي از همه مناسبتر است .nnوسائل مورد نياز: همانند تكنيكهاي ديگر رگ گيري محيطي , با اين تفاوت كه از اسكالپ وين نمره 23 تا 27 (معمولا 22تا24) استفاده مي شود.nnروش عمل (شكل 19-2Cool :nn1) موهاي محل و اطراف آنرا به اندازه كافي بتراشيد.nn2) با استفاده از الكل و بتادين موضع را تميز و ضد عفوني نماييد.nn3) به كمك همكار سر كودك را كمي پايين تر از سطح قلب قرلر داده و سر وي را بي حركت نگه داريد.nn4) تورنيكه را دور سر ببنديد.nn5) همانند تكنيك رگ گيري با اسكالپ وين سر سوزن را وارد پوست و سپس رگ نماييد و تورنيكه را باز كنيد(شكل هاي 12-28 ,13-28 , 14-2Coolnn6) چند ميلي ليتر محلول تزريقي (نرمال سالين) به داخل كانول تزريق كنيد و پس از اطمينان از وجود كانول دراخل رگ آن را با نوار چسب به پوست متصل و ثابت نماييد(شكل 19-2Cool.nn7) براي جلوگيري ار در آمدن اتفاقي كانول , كودك را در حد مورد نياز محدود (restrain) كنيد.nnج)نمونه گيري خون از وريد جوگولار خارجيnn(اصول كلي نمونه گيري خون از ساير وريدهاي محيطي و چه در بالغين همانند اين روش است).nnيكي از روشهاي ساده نمونه گيري خون در كودكان كم سن وسال كه امكان دسترسي به رگهاي محيطي اندان وجود ندارد (خصوصا كودكان دهيدراته يا چاق ويا كمتر از يكسال ) گرفتن خون از وريد جوگولار خارجي است و محل مناسب براي آن مسير عبور رگ بر روي عضله استرنوكلوئيدوماستوئيد است.nnوسايل مورد نياز :nnاسكالپ وين يا سرسوزن نمرۀ 21 تا 23 , سرنگ 2 تا 5 ميلي ليتر , پنبه هاي الكلي و بتادينه, گاز استريل و لوله هاي مورد نياز جمع آوري خون براي آزمايشات مربوطهnnروش عمل (شكل 20-2Cool:nn1) كودك را به صورت طاق باز قرار دهيد , بطوري كه شانه هاي وي در لبه تخت قرار گيرد و سر به يك طرف چرخيده و 15 تا20 درجه به پايين خم شود .nn2) دستيار كودك را بي حركت نگه دارد .nn3) محل مورد نظر را با بتادين ضد عفونی نموده و سپس با پنبه آغشته به الكل پاك و با گاز خشك كنيد.nn4) با تحريك (نظير ضربه زدن به كف پا)كودك را به گريه بياندازيد تا وريد ژوگولار خارجی پر و برجسته شود.nn5) به كمك يك دست سر كودك را بي حركت نگه داشته و پوست ديستال محل را كمي تحت كشش قرار دهيد تا رگ ثابت شود.nn6) سر سوزن يا اسكالپ وين متصل به سرنگ را از كنار و به موازات رگ وارد پوست و پس از mm 3-2 طی مسافت وارد رگ نماييد .nn7) حین ورود سر سوزن به داخل رگ سرنگ را تحت پونكسيون قرار دهيد تا در صورت ورود سر سوزن به داخل رگ مشخص شود.nnCool پس از وارد شدن سر سوزن به داخل رگ آن را ثابت نگه داشته و به آهستگی مقدار خون مورد نياز را پونكسيون نماييد ودر پايان سر سوزن را در آورده و با چسباندن پنبه آغشته به بتادين برروی محل پونكسيون ,كودك را به حالت عادی باز گردانيد.nnتزریق در عضلاتnnبه گزارش خبرنگار سایت پزشکان بدون مرز ، در تزريق عضلاني ، دارو وارد عمق عضله مي شود. در اين نوع تزريق مي توان حداكثر 5 ميلي ليتر دارو تزريق كرد. از آنجايي كه بافت عضلاني اعصاب حسي كمي دارد ، تجويز داروهاي تحريك كننده به صورت عضلاني درد كمتري ايجاد مي كند.nnانديكاسيون هاي تزريق عضلاني :n• جذب سريع داروn• داروهايي كه نمي توان به صورت وريدي تزريق كردn• تجويز داروهايي كه با آنزيم هاي گوارشي ايجاد تداخل مي كنندnnكنتراانديكاسيون ها :n• اختلالات انعقاديn• ادم يا ورم اندام ها يا محل تزريقn• شوكn• مصرف داروهاي ترومبوليتيكn• بيماري هاي انسدادي عروق محيطيn• سكته قلبي يا MInnاصول كار :nnقبل از شروع به كار وسايل مورد نياز خود را آماده كنيد تا در حين كار به مشكلي برنخوريد. وسايل مورد نياز شامل سرنگ و سرسوزن ، دارويي كه قرار است تزريق شود ، پنبه الكلي ، دستكش يك بار مصرف و رسيورnطول سوزن به عمق تزريق ، جثه بيمار ، مقدار چربي زير پوست پوشاننده محلي كه قرار است تزريق صورت گيرد و غلظت محلول بستگي دارد. ( براي تزريق سوسپانسيون ها و محلول هاي غليظ از سرسوزن هاي بزرگتر استفاده ميشود )nnانتخاب محل تزريق :nnانتخاب محل تزريق بستگي به وضعيت بيمار و هدف تزريق دارد. محل تزريق نبايستي ادماتو ، ملتهب ، داراي خال گوشتي ، علائم مادرزادي و ضايعات ديگر باشد.nnتزريق در عضله ونتروگلوتئال :nnكف دست خود را روي تروكانتر بزرگ استخوان ران قرار دهيد ، به طوري كه انگشت شست به طرف كشاله ران و ساير انگشتان به صورت كاملا باز از هم به طرف بالا قرار گيرند به طوري كه انگشت اشاره روي خار خاصره قدامي – فوقاني استخوان ايلياك قرار گيرد. محل تزريق در ناحيه است كه بين انشگت شست و اشاره قرار مي گيرد.nnتزريق در محل دورسوگلوتئال :nnخار فوقاني – خلفي ايلياك را به وسيله خطي به تروكانتر بزرگ استخوان ران وصل كنيد ، محل دورسوگلوتئال در سمت طرفي و فوقاني قسمت وسط اين خط قرار مي گيرد. روش ديگر اين است كه ناحيه گلوتئال را به چهار قسمت تقسيم كنيد و سپس در ربع فوقاني خارجي در حدود 5-7 سانتي متر پايين تر از ستيغ ايلياك تزريق كنيد. در اين روش تزريق در داخل عضلات گلوتئال ( گلوتئوس مينيموس ، مديوس و گوشه فوقاني خارجي عضله گلوتئوس ماكسيموس ) انجام مي شود.nnتزريق در عضله واستوس لتراليس :nnبهترين محل براي ترزيق در اين عضله قسمت مياني طرفي ران است. اين عضله مناسب ترين محل براي تزريق در كودكان و نوزادان است ، زيرا نسبت به ساير عضلات تكامل يافته تر است و در عين حال عروق و اعصاب بزرگ نيز ندارد.nnنكته : در نوزادان گاهي از عضله ركتوس فموريس استفاده مي شود كه در بزرگسالان استفاده از آن ممنوع است.nnتزريق در عضله سرشانه (دلتوئيد ) :nnاز عضله دلتوئيد براي تزريق با حجم حداكثر 2 ميلي متر استفاده مي شود. تزريق در 2.5 تا 5 سانتي متر ( حدودا 2 يا 3 انگشت ) پايين تر از زائده آكروميون انجام مي شود.nnنكته:nn– قبل از وارد كردن سوزن از بيمار بخواهيد خود را شل نمايد و عضله محل با انگشتان دست ديگر گرفته و كمي بر آمده شود.n– در برخي از موارد موقع تزريق ممكن است سر سوزن از كلاهك(hub) كنده شود . لذا بهتر است كمي از سر سوزن در خارج از پوست باقي بماند .n– هر چه دارو آهسته تزريق شود درد و ريسك بعضي عوارض كمتر خواهد بود.n– براي تزريق داروهاي روغني (نظير برخي از ويتامين ها ) و كريستالي (نظير پني سيلين) بهتر است از سر سوزن هاي بزرگتر استفاده شود .n– ار آنجائيكه سوراخ سر سوزن يكطرفه است لذا در موارديكه حجم دارو زياد است بهتر است در حين تزريق دارو سر سوزن چرخانده شود.n– گنجايش سريع عضله دلتوئيد حداكثر 2ml و سرين حدود 5ml است و تزريق بيش از اين ميزان با درد و ناراحتي نسبتا شديد (و گاهي آبسه استريل) همراه خواهد بود و در چنين مواردي (نظير تزريق متوكاربامول)دارو بايستي بطور منقسم در دو طرف تزريق شود.n– برخي از بيماران در موقع تزريق دجار شوك وازوواگال مي شوند. لذا در موقع تزريق بايستي بيمار دراز كشيده باشد.nnعوارض تزریقات وريدیnnعوارض تزریقات سیاهرگی عبارتند از: اینفیلتراسیون، هماتوم، آمبولی هوا، فلبیت، تزریق خارج از رگ، و تزریق داخل سرخرگ. تزریق اشتباه درون سرخرگ از بقیه عوارض نادرتر اما به همان اندازه خطرناکتر است.nnاینفیلتراسیونnnنشت مایع یا دارو را به خارج از فضای داخل سیاهرگ – به بافتهای نرم اطراف – اینفیلتراسیون می گویند. عموماً به علت جاگذاری نامناسب نیدل یا آنژیوکت در فضای خارج لومن رگ به وجود می آید. از نظر بالینی با تورم بافت نرم اطراف محل تزریق، مشخص می شود. همچنین پوست، سرد، سفت، و رنگ پریده می شود. اگر مایع نشت یافته اندک باشد، عواقب کمی را به دنبال دارد، اما داروهای خاصی هستند که ولو به میزان بسیار اندک، برای بافتهای نرم اطراف صدمه زا خواهند بود.nnهماتومnnهماتوم حالتی است که در اثر نشت خون از رگ به بافت های نرم اطراف به وجود می آید. اگر آنژیوکت بیش از یک دیواره از یک رگ را پاره کند؛ و یا در صورتی که پس از در آوردن آنژیوکت روی محل ورود آنژیوکت فشار وارد نشود این حالت ایجاد می شود. هماتوم با فشار مستقیم قابل کنترل بوده و پس از یک دوره دو هفته ای خود به خود برطرف می شود.nnآمبولی هواnnآمبولی هوا در اثر ورود مقادیر زیاد هوا به داخل سیاهرگ بیمار از طریق ست سرم به وجود می آید. تیوب های ست سرم در حدود 13 سی سی هوا را در خود نگه می دارند؛ هر بیمار می تواند عموماً تا 1cc/kg هوا را تحمل کند. بچه های کوچک در معرض خطر بیشتری قرار دارند. آمبولی هوا به آسانی با هواگیری ست های سرم قابل پیشگیری است. خوشبختانته این عارضه بسیار نادر است.nnفلبیت و ترومبوفلبیتnnفلبیت و تروبوفلبیت شیوع بالایی دارند. فلبیت التهاب دیواره رگ است که در اثر pH ماده دارویی تجویز شده به وجود می آید. اما ترومبوفلبیت، التهابی است که در اثر ترومبوز ایجاد می شود. هر دو این عوارض در رگهای پشت دست، نسبت به رگهای آنتی کوبیتال، شایع ترند. این عوارض مشخصاً در بیماران بستری در بیمارستان که یک آنژیوکت برای چند روز در جای خود باقی می ماند به وجود می آیند. در بیمارستان ها معمولاً از آنژیوکت برای تزریق استفاده می شود که این وسیله در مقایسه با نیدل های فلزی خطر فلبیت را افزایش می دهند. چون نیدل های فلزی برای اندوتلیوم عروق حساسیت زایی کمتری دارند. ( نیدل ها معمولاً در تزریقات کوتاه مدت سیاهرگی، – کمتر از سه ساعت – استفاده می شوند؛ در حالیکه آنژیوکت ها زمان بیشتری در جا می مانند.) ماده تزریق شده نیز به خودی خود می تواند فلبیت ایجاد کند و برای پوست محرک باشد. بیماران سالمند نیز استعداد بیشتری برای ابتلا به فلبیت دارند.nnتزریق خارج از رگnnتزریق خارج رگ یک دارو ممکن است منجر به درد، تاخیر در جذب، و یا صدمه بافتی شود (در صورتی که pH ماده تزریق شده بسیار پایین یا بسیار بالا باشد). چنانچه حجم تزریق شده زیاد بوده، و پوست برآمده شده و ایسکمیک به نظر برسد؛ باید پروکایین1% در ناحیه مورد نظر تزریق شود. پروکایین یک گشاد کننده عروقی است. این دارو هم خونرسانی به ناحیه و هم تخلیه سیاهرگی را افزایش داده و باعث بیرون راندن دارو از بافت می گردد.nnتزریق داخل سرخرگیnnتزریق داخل سرخرگی، به ندرت اتفاق می افتد، اما بسیار خطرناک تر است. بهترین اقدام پیشگیری و مطمئن شدن از ورود نیدل به داخل سرخرگ به هنگام رگ گیری است. به یاد داشته باشید که سیاهرگ ها نسبت به سرخرگ ها سطحی ترند. چنانچه موقع رگ گیری وارد سرخرگ بشوید، پمپاژ خون روشن را به درون آنژیوکت خواهید دید. این حالت زمان وارد شدن به سیاهرگ دیده نمی شود. تزریق داخل سرخرگ معمولاً باعث اسپاسم سرخرگ شده و نهایتاً به علت گانگرن، سبب از دست رفتن عضو می گردد.nnدر موارد تزریق داخل سرخرگ، تشخیص وضعیت اهمیت فوق العاده ای دارد. رنگ پوست و پر شدن مجدد مویرگی را مورد مشاهده قرار داده و نبض رادیال را لمس کنید. پر شدن مجدد مویرگی (زمان لازم برای بازگشت رنگ قرمز به نوک انگشتان پس از فشار دادن آن) انعکاسی از خونرسانی به بافت است. اگر زمان پر شدن مجدد مویرگی کاهش یافته باشد؛ می توان گفت که خونرسانی به اندام نیز کاهش یافته است.nnدرمان:nnدر موارد تزریق درون سرخرگ، داروها بیش از سرم ها مشکل سازند.نیدل را درون سرخرگ رها کرده و به آرامی در حدود 10 سی سی پروکایین 1% را از آن طریق تزریق کنید. پروکایین یک داروی گشاد کننده عروقی است. این دارو اندکی خاصیت اسیدی دارد ( pH = 5) و لذا با داروهای قلیایی اگر به تازگی مصرف شده باشند، تداخل ایجاد می کند. در ادامه درمان بیمار باید در بیمارستان بستری شده و اغلب به یک بلاک کننده سمپاتیکی احتیاج خواهد داشت. Endarterectomy و هپارینه کردن نیز ممکن است جهت جلوگیری از عوارض بعدی لازم باشد.

ADVERTISEMENT

ADVERTISEMENT
2021-09-14

آشنایی با انواع نخ های جراحی surgical suturennدر این مقاله قصد داریم انواع نخ های جراحی و مشخصات هریک را به شما عزیزان آموزش دهیم.nnنخ های بخیه جراحی ٬ نخ های تک و یا چند فیلامنتی استریل می باشد که نقش در کنار هم نگه داشتن بافت های مجروح را تا زمان بهبودی انها به عهده دارند .این نخ های معمولا به منم سوزن برلی بخیه زدن بریدگی و یا برش های جراحی مورد استفاده قرار می گیرند و یا اینکه به عنوان شزیان بند (لگاتور) بدون استفاده از سوزن برای گره زدن انتهای رگ ها و یا مجرا های دیگر جهت جلوگیری از خونریزی و یا نشت مایعات دیگر مورد استفاده قرار می گیرند . نخ های بخیه جراحی ممکن است دارای پوششی از چربی-فلوئورو کربنها و سیلیکن ها باشند . این پوش ها برای کاهش خاصیت مویینه و بهبود خواص دیگر انجام میشود .nنخ های چند فیلامنتی ممکن است به صورت صاف یا بافته شده (قیطان)مورد استفاده قرار بگیرد .نوع قیطانی از نظر کارکرد راحت تر بوده و گره پایدارتی داردnنخ های بخیه صاف در مقابل از نظر عبور از بافت راحت تر عمل کرده و همچنین راحت از بافت بیرون کشیده می شوند . این نوع نخ ٬کشش بافت با خود را نداردnnاندازه نخ ها از ضخیم ترین آنها یعنی 7 وجود دارد تا نازکترین آنها که 11/0 است.هر چه نخ از 1 به بعد بر شماره اش افزوده شود ضخیم تر میشود و هر چه صفر به آن اضافه شود نازکتر می شود.بنابر این شماره 7 بزرگترین و شماره 11/0 کوچکترین نخ از نظر قطر است.nnدر این مطلب قصد داریم انواع نخ های جراحی و مشخصات هر یک ر ابه شما عزیزان آموزش دهیم.nnنخ های بخیه براساس ضخامت آن ها دسته بندی می شوند و بین 7تا11/0 در حال حاضر موجود است.nnنخ های بخیه هر چه به عدد صحیح بزرگتری خوانده شوند ضخامت آن ها بیشتر می شود و بالعکس هرچه تعداد بیشتری صفر خوانده شوند نازکتر می شود به عنوان مثال نخ هفت ، ضخیم ترین نخ و 11/0 نازکترین نخ محسوب می گردد.nnمیزان ضخامت نخ در میزان انعطاف نخ نیز تاثیر دارد و هرچه میزان نازکی نخ بیشتر باشد انعطاف آن بیشتر است.میزان آسیب ناشی از نخ بخیه نیز به سایز آن ها بستگی دارد و هرچه نخ ظریف تر باشد میزان آسیب بافتی آن کمتر است.اسکار ناشی از بخیه در نخ های ضخیم تر خیلی بیشتر از نخ های نازک تر است، البته به نوع نخ نیز می تواند بستگی داشته باشد.nnانواع نخ های بخیه در جراحی:nnنخ های قابل جذبnnنخ های قابل جذب طبیعی*nn– نخ های قابل جذب ساده یا پلین (PLAIN)n– نخ قابل جذب کرومیک یا کاتگوت کرومیک (CHROMIC)n– نخ قابل جذب کلاژن (COLLAGEN)nn*نخ های قابل جذب غیر طبیعی و مصنوعیnn– نخ ویکریل (پلی گلاکتین)VICRLnnنخ های غیر قابل جذبnn– نخ سیلک خالص virgin silkn– نخ سیلک روکش دار dermal silkn– نخ پنبه ای cottonn– نخ کتانی linenn– نخ سیمی ضد زنگ stainless steel or wirennنخ های غیر قابل جذب مصنوعیnn– نخ نایلونn– نخ نایلون تک رشته ای ethilon and dermalonn– نخ نایلون چند رشته ای بدون روکش نورالون nurolonn– نخ نایلون چند رشته ای روکش دار سرجی لون surgilon nnمواد سازنده نخ های جراحیnnکاتگوت از مواد کلاژن تهیه شده از زیر مخاط روده گوسفند یا بافت سروزی روده گاو ساخته می شود. شماره این نخ ها بین 3 تا 7-0 است. کاتگوت بوسیله آنزیم های بدن جذب میشود ، بنابراین به عنوان جسم خارجی در بدن nباقی نمی ماندnn: میزان جذب آن بستگی به عوامل زیر داردnn* نوع بافت: کاتگوت در بافت های سروزی و مخاطی سریعتر و در چربی زیر پوست آهسته تر جذب می شود.nn* وضعیت بافت: زمانی که در بافت عفونتی وجود داشته باشد ، سرعت جذب افزایش می یابد.nn* وضعیت سلامت بیمار: در بیماران دچار سوء تغذیه یا بافت های آزرده سریعتر جذب می شود. در بیماران پیر یا ناتوان ممکن است به مدت طولانی باقی بماند.nnانواع کاتگوت Catgut :nn* کاتگوت ساده Plain Catgut : nنسبتا سریع و معمولا در فاصله5-10 روز قدرت استحکام خود را از دست می دهند و در فاصله 70 روز در بافت های بدن هضم و جذب می شوند.برای لیگاتور عروق کوچک و بخیه زدن چربی زیرر پوست بکار میرود. در اندازه های 3 تا 5-0 وجود دارد.رنگ طبیعی آن زرد است اما ممکن است با رنگهای آبی یا سیاه رنگ آمیزی شود.در جراحی های زیبایی صورت ممکن است این نخ در پوست استفاده شود چون بیشتر از یک هفته نیاز بوجود بخیه در صورت نیست.nn* کاتگوت کرومیک Chromic Catgut : nنخ های ساده را در نمک کرومیک قرار میدهند و به این وسیله مدتجذب آن را افزایش می دهند. در لیگاتور عروق بزرگ و در بافتهایی که نمیتوان از نخ های غیر قابل جذب به دلیلل خاصیت سنگ سازی آن استفاده کرد،ک بکار میرود(مثل دستگاه ادراری و کیسه صفرا)nnاین نخ ها برای فاشیا(فاسیا) مناسب نیستند، چرا که قدرت کشش آن سریع از بین میرود.اگر میزان جذب آن طبیعی باشد زخم را به مدت 14 تا 21 روز محافظت میکند و در طول 90 روز به طور کامل جذب می گردد.اندازه های آن از 3 تا 7-0 است و ممکن است با رنگ های آبی یا سیاه رنگ آمیزی شود.nn* کلاژن Collagen : nاز فیبرهای کلاژن تاندن گاو گرفته می شود.شماره آن لز 4-0 تا 8-0 است. قابلیت انعطاف خوبی دارد و بیشتردر جراحی های چشم مورد استفاده قرار میگیرد.nnنکته:nnاین بخیه ها در پاکت های حاوی مایع، معمولا آب یا الکل، برای حفظ قابلیت انعطاف آن نگهداری میشود.nnبهمین خاطر هم به محض خارج شدن از پاکت، باید مورد استفاده قرار گیرد. اگر به مدت طولانی بدون استفاده بماند الکل آن تبخیر شده و قابلیت انعطاف آن از بین می رود.nnنخ ویکریل (پلی گلاکتین)nnاین نخ قابل جذب می باشد.جذب نخ و پوشش آن توسط هیدرولیز است. این نخ در مدت 14 روز حدود 65% توانایی کشش خود را از حفظ می کند و در بیست و یک روز حدود 40% باقی مانده و در زمان حدود 56 تا 70 روز بعد از مصرف توده نخ از بین می رود.nnبا اینکه این نخ چندرشته ای است ولی با پوشش خود صاف تر شده ، عبور از نسج آسان می گردد.nnاین نوع نخ نسبت به کاتکوت ساده و کرومیک که در موارد بخیه زدن جدار های پرچرب لیز می خورند ، به آسانی در دست جراح جمع و جور میگردد.nnاین نخ را در مواردی که برای بستن پوست و یا ملتحمه چشم استفاده می شود ، به علت ایجاد تحریک موضعی لازم است قبل از هفت روز خارج کرد.nnاز این نخ در مواردی که بافت ها تحت کشش هستند و بهم نمی رسند نمی توان استفاده کرد.nnبرای بستن جدار شکم (فاسیا) استفاده نمی شود و مصرف آن در بافت های قلبی – عروقی و اعصاب تایید نشده است ولی موارد استفاده آن در لیگاتور و بخیه در نقاطی که نخ قابل جذب مناسب باشد ، می باشد.nnنخ های غیر قابل جذب NonabsorbableSuturennنخ هایی که از پیله کرم ابریشم تهیه می شوند. موم و مواد چسبناک را از روی رشته های نخ تمیز کرده ورشته ها بهم تابیده می شوند و به صرت چند رشته ای تهیه می شوند.معمولا چون رشته های بهم تابیده قدرت و استحکام بیشتری دارند. بیشتر مورد استفاده قار میگیرند. این نخ ها معمولا به رنگ سیاه هستند، اما ممکن است به رنگ سفید نیز وجود داشته باشند. اندازه آنها از 5 تا 9-0 است. نخ سیلک حقیقتا غیر قابل جذب نیست و معمولا این نخ بعد از گذشت یک سال قدرت استحکام خود را از دست می دهد و بعد از دوسال ناپدید می شود. این نخ محافظ خوبی برای زخم است، بخصوص هنگامی که بیمار میخواهد سیعتر راه بیفتد. در بافت کمتر از کات گوت عکس العمل ایجاد میکند، اما مانند بقیه نخ های غیر قابل جذب کاملا به عنوان یک ماده بی جان در بدن عمل نمیکند. بطور مکرر در بافت سروزی دستگاه گوارش و دوختن فاسیا به شرطی که عفونت نداشته باشد مورد استفاده قرار میگیرد.nnسیلک خالص Virgin Silk : nسیلک خالص بصورت چند رشته ای بهم تابیده شده و نخ های شماره 8-0 و 9-0 را میسازد و برای نزدیک کردن بافت های نرم بکار میرود، بخصوص در جراحی های چشم.nnاین نخ ها به رنگ سیاه یا سفید وجود دارند.nnسیلک روکش دار Dermal Silk : nاز رشته های نخ سیلک بوسیله ژلاتین یا مواد پروتئینی دباغی میشود و به صورت روکش روی رشته های نخ قرار میگیرد معمولا برای بخیه پوست مورد استفاده قرار میگیرد. بخصوص درر نواحی که به کشش بیشتر پوست است و برداشتن این نوع بخیه ها هم بسیار آسان است. به رنگ سیاه در شماره های 0 تا 5-0 وجود دارند.nnنخ پنبه ای Cotton : nاز فیبرهای سلولز طبیعی ساخته می شوند. که به صورت نخ های تابیده شده و به شکل های چندرشته ای اند. اندازه آنها از 1 تا 5-0 است . معمولا سفید هستند ولی ممکن است به رنگ صورتی یا آبیی رنگ هم رنگ آمیزی شوند. این نخ ضعیفترین نخ غیر قابل جذب است. در حالی که اگر خیس شود قدرت استحکام آن افزایش می یابد برعکس سیلک. قبل از استفاده از این نخ ها باید آنها را خیس کرد، خیس کردن باعث افزایش 10% به قدرت استحکام نخ می شود. مانند سیلک در اکثر بافت های بدن بصورت لیگاتور یا بخیه مورد استفاده قرار میگیرد اما همانند سیلک مفید نیست.nnنخ کتانی Linen : nنخ کتان از فیبر خام کتان ساخته میشود. این نخ ها روی هم تابیده شده و روی آن روکش های مخصوصی جهت انعطاف پذیر کردن آن و نرم بودن در هنگام عبور از بافت، کشیده می شود. قدرت استحکام آن کمتر از تمام نخ های غیر قابل جذب است. اندازه های 0 تا 2-0 وجود دارد. بیشتر در جراحی دستگاه گوراش مورد استفاده قرار میگیرد.nnنخ های فولادی ضد زنگ یا نخ های سیمی Stainless Steel or Wire :nاز آلیاژ فلز آهن با کربن کم ساخته میشود.فرمول این نخ ها شبیه فزاتی است که برای ساخت پروتز و مواد کاشتنی استفاده میشود.این نخ ها در جراحی های توراکس، در ترمیم تاندون، در عمل های ارتوپدی و جراحی اعصاب و بستن زخم های جراحی عمومی استفاده می شوند.nnنخ های غیر قابل جذب مصنوعیnnبا اینکه نخ سیلک بعنوان نخ غیر قابل جذب اکثریت استفاده را دارد، نخهای غیر قابل جذب مصنوعی مورد استفاده قرار میگیرند. چرا که فوائد منحصر به فرد را در خیلی از موقعیت های جراحی برای آن ارائه می دهند. این نخ ها دارای قرت استحکام زیادتری نسبت به سیلک هستند و کمتر باعث واکنش در بافت می شوند. گره زدن با اکثریت این نخ ها مشکل تر از سیلک است. دوام و حساسیت کمتر در بافت، سختی گره زدن این نخ ها را نادیده گرفته و از آن استفاده می کنند. این فوائد ممکن است، مهمتر از اشکالات این نخ ها باشد.nnنایلون: nاز پلی مر پلی آمید که از سنتز زغال، هوا و آب مشتق میشود، تهیه می گردد که کمترین عکسالعمل را در بافت ایجاد میکند.دارای قدرت استحکام بسیار بالایی است، اما استحکام آن بوسیله هیدرولیز در بافت به میزانن 15 تا 20 درصد درسال کاهش می یابد. این نخ در همه بافت های بدن جایی که استفاده از نخ های غیر قابل جذب قابل قبول است، استفاده میشود. مگر زمانی که نیاز به محافظت طولانی در نواحی بدخیم بافت وجود دارد. این نخ ها به سه شکل تک رشته ای، چند رشته ای بدون روکش و چند رشته ای روکش دار وجود دارند.nnنایلون تک رشته ای: nبه رنگ سیاه، آبی یا سبز در اندازه های 2 تا 11-0 وجود دارد. کوچکترین سایز آن در عمل های خیلی ظریف مورد استفاده قرار میگیرد. این نخ ها در عمل های چشم هم مورد استفاده قرار میگیرند. چرا کهه قابلیت ارتجاعی آن بسیار مطلوب است اندازه های بزرگتر در بخیه پوست بخصوص در جراحی های پلاستیک زمانی که زیبایی هم مهم است و در بخیه های محافظ مورد استفاده دارد. مرطوب کردن نخ های تک رشته ای قابلیت انعطاف آن را بیشتر می کند و استفاده از آن آسانتر از نخ ها خشک است.nnنایلون چند رشته ای بدون روکش نورالون: nبه رنگ سیاه یا سفید وجود دارد از نظر ظاهر استفاده از آن مثل سیلک است. اما محکمتر است و عکس العمل کمتری را در بافت ایجاد میکند. اندازه آن از 1 تا 7-0 می باشد و درر همه بافت های بدن که نیاز به نخ های غیر قابل جذب است استفاده می شود.nnنایلون چندرشته ای روکش دار سرجی لون: nروکش از جنس سیلیکون دارد که عبور آن را از بافت آسانتر میکند و بقیه خصوصیات آن شبیه سیلک و نایلون چندرشته ای بدون روکش است.nnپلی پروپیلن ، پلی اتیلن و پولیستر از انواع دیگر نخ های غیرقابل جذب مصنوعی هستند.nnدر ادامه لازم میدانم نکاتی در رابطه با کلیه نخ های جراحی خدمتتون آموزش دهم.nnهمیشه سعی نمایید در انتخاب نخ مورد نظر کمال دقت را به عمل آورید و اگر دفعه اولی می باشد که از نخ مورد نظر استفاده می کنید نکات قوت و ضعف آن نخ را حتما بیاد نگه دارید چرا که در صورتیکه به نکات کلی و جزیی نخ آگاه نباشید مجبورید به آزمون و خطا در حین جراحی بپردازید و این باعث ضایع شدن نخ و از بین رفتن نخ و بلااستفاده ماندن آن می گردد.همیشه سعی نمایید از نخ هایی که عوارض کمتری با بدن فرد ایجاد می کنند استفاده کنید و به نخ مورد استفاده و محل استفاده آن دقت لازم را به عمل آورید چرا که استفاده نابجا در استفاده از نخ جراحی می تواند منجر به عوارضی چون جای اسکار زخم بد و یا باز شدن بخیه ها بطور خودبخود قبل از موعد کشیدن آن و عوارض این چنینی گردد.بعد از استفاده از نخ های بخیه حتما سوزنهای آن ها را جدا و داخل ظرفهای مخصوص اشیائ تیز و برنده قرار دهید تا از آسیب به خود و سایر همکاران جلوگیری گردد.هیچگاه از سوزن های راند که مخصوص احشاء داخلی بدن می باشد برای پوست استفاده نکنید چون احتمال شکستن سوزنها در حین بخیه هست.تا جاییکه امکان دارد از نخ های بخیه ای که لایه اول آنها باز شده استفاده نکید چون ریسک احتمال عفونت موضع عمل را افزایش می دهد.نخ هایی که در محلول هستند را قبل از استفاده با سرم فیزیولوژی شستشو دهید چون گاهی خود همان مواد باعث حساسیت در بیمار می گردد.nNursing information

ADVERTISEMENT

2021-09-14

رشته نرسنگ چيست؟🤔nnلغت نرس (NURSE) از كلمه لاتين (NUTRIX) به معناي تغذيه گرفته شده است. نرس يكي از اعضاء كليدي در گروه مراقبت هاي بهداشتي ودرمانی است و نقش ارزنده او در پذيرش، آماده سازي، مراقبت ها و حمايت هاي جسمي و اجتماعي مورد قبول همه و بر هيچ كس پوشيده نيست.nnدر تقسيم بندي هاي آكادميك، امروز ارزش پرستار خوب همطراز يك پزشك خوب قرار مي گيرد. كار يك پزشك خوب موقعي بحد مطلوب مي رسد كه يك پرستار خوب و ورزيده مسئوليت بيمار او را بر عهده داشته باشد.n🤔خاص‌ترين ويژگی ‌های رشته پرستاریnنرس بايد از سلامت كامل جسمي و ذهني و روحي برخوردار باشد و فردي دقيق علاقه مند و صبور باشد و كنترل كافي روي احساسات شخصي خود داشته باشد.n👈واحدها و دروس رشته پرستاری:-nطول دوره رشته نرسنگ در مقطع كارشناسي دانشگاه ها 4 سال است كه در اين مدت دانشجويان دروس پايه، دروس اصلي و دروس تخصصي را مي خوانند.nnدروس پایه: تشریح،فیزیولوژی،ایمونولوژی،بیوشیمی،میکروب شناسی،انگل شناسی،امارحیاتی مقدماتی.nدروس اصلی: تغذیه و تغذیه درمانی، اصول اپیدمیولوژی و مبارزه با بیماریها، روانشناسی اجتماعی، داروشناسی، زبان تخصصی، اصول و روش آموزش به بیماری.nدروس تخصصی: اصول و فنون کاربرد احکام اسلامی در پرستاری، بررسی وضعیت سلامت، پرستاری بهداشت مادران و نوزادان و مراقبت های دوران بارداری و زایمان، بیماری های داخلی، عفونی و پرستاری های مربوط، پرستاری ویژه، پرستاری درفوریت ها، کودکان و پرستاری مربوط 1(کودک سالم)، کودکان و پرستاری مربوط2 (کودک بیمار)، بهداشت روانی، بیماری ها و پرستاری های مربوط، اصول مدیریت خدمات پرستاری، تاریخ و تحولات و اخلاق پرستاری، کاراموزی.nn🎣آينده شغلی رشته نرسنگnnدر کشور ما با این که پرستاران جایگاه واقعی خود را نیافته اند و در چند سال اخیر نیز با تعداد قابل توجهی فارغ التحصیل رشته پرستاری از دانشگاهای خصوصی و دانشگاه های علوم پزشکی و خدمات بهداشتی-درمانی روبرو هستیم اما هنوز مراکز بهداشتی-درمانی به پرستارانی متخصص، مجرب و توانمند نیازمندند و در واقع بازار کار برای فارغ التحصیل خوب این رشته وجود دارد.nچون پرستاران علاوه بر کار در بیمارستان ها و مراکز بهداشتی-درمانی می توانند در صنعت برای مراقبت از سلامت و بهداشت کارکنان صنایع مختلف، در سازمان تربیت بدنی و مراکز ورزشی به عنوان یکی از اعضای اصلی تیم مراقبت پزشکی و در آموزش و پرورش فعالیت نمایند.nحتی یک پرستار می تواند به طور مستقل فعالیت کند، یعنی با تاسیس مرکز بهداشت خصوصی به ارزیابی وضعیت سلامت افراد جامعه بپردازد یا مهد کودک دایر نماید.nNursing information

ADVERTISEMENT

2021-09-12

پانسمان یا Dressing چیست؟ nتعریف پانسمان عبارت از پوشش محافظوی است که بالای جرحه گذاشته تا از ملوثیت جرحه، محافظت شکل جرحه، جذب افرازات جرحه وتقویه نمودن یک عضو مجروحه می باشد.nn👈 انواع پانسمان:n۱- پانسمان خشکn۲- پانسمان مرطوب که شامل پانسمان مرطوب گرم و پانسمان مرطوب سرد میباشدn۳- پاسمان اوکلَسیو عبارت از پانسمانی است که جرحه کاملآ بسته میباشدn۴- پانسمان بیولوژیک که شامل استریل وغیر استریل میباشدn۵- پانسمان فَکِستn👈 موارد استعمال پانسمان:n۱- در جروحات جلد وغشای مخاطیn۲- در شق های جراحی n۳- در سوختگی هاn۴- در ترضیفاتn۵- در التهاباتn👈 هدف از پانسمان:n۱- ترمیم جرحه را سرعت میبخشدn۲- جرحه را از صدمات خارجی محافظه می نمایدn۳- درد ناحیه را کم میسازدn۴- جهت جلوگیری از دوخول انتانات n۵- محافظت ترضیضn۶- جذب افرازاتn۷- جلوگیری از مایعات وحرارت بدنn۸- حفظ باتماس محیطn۹- حفظ نمای ظاهریn۱۰- بخاطری تطبیق ادویه جاتn۱۱- تغیر PHn۱۲- عدم تحرکیت میباشد.

ADVERTISEMENT

ADVERTISEMENT

Similar Places:

تنها صفحه رسمی پوهنتون آریانا The only official page of Ariana...
دنوو اسلامی او طبی معلوماتو لپاره له مونګ سره...
ADVERTISEMENT
با ما برای دانستن بیشتر
ADVERTISEMENT
د کانکور آمادګي ,عمومي اساسات ,انګليسي او د ښونځي رياضياتو...
تمام محصلین محترم پوهنځی ادبیات و زبانهای خارجی بخش روزانه...
ADVERTISEMENT
ADVERTISEMENT
Seek for standardized English learning system at Khurshid university where...
ADVERTISEMENT
اخبار روزمره دشت برچی را تا حد توان گسترش خواهم...
Vet infarmetion
All Afghan's one step Guide to realise their dream of...
ADVERTISEMENT
ADVERTISEMENT
Kabul University Faculty of Computer Science
دا انجنيري معلوماتو لپاره دا صفحه لایک کړئ
ADVERTISEMENT
ADVERTISEMENT